Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 254 550 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

koniec końca.

niedziela, 21 kwietnia 2013 21:56
Skocz do komentarzy

 

 

 


Wcale nie chciałam upaść w ten sposób.
Ale ty wykopałeś ten grób.
Idealny dla mnie.







Cisza to jedynie przystanek między krzykiem wspomnień, a nieśmiałym szeptem marzeń. Krótka chwila wytchnienia, gdy mówią do ciebie własne myśli..








Deszcz wystukuje rytm uderzając w okno.
Czujesz jakby wystukiwał Twoje uczucia.
Wiesz czego pragniesz, ale nie wiesz jak to zdobyć.
Chcesz czegoś, ale nie masz odwagi.







Włączam muzykę, już nie na full, popijam nie zbyt słodką herbatę i myślę o życiu. Muzyka jest wolna, pozytywna, prosta. Z zewnątrz wydaje się, że wszystko jest dobrze. Nie chcę, żeby przeznaczenie było tak cholernie dziwne. Chciałabym wreszcie odżyć. A tak poza tym herbata gorzknieje co raz bardziej.







Zastanawiałeś się kiedyś dlaczego ludzie szczypią się w ramię, aby sprawdzić czy nie śnią? Bo ból nie kłamie, ból to jedyna rzeczywistość.








Czasami potrzebujemy trochę samotności, oddechu, aby nabrać do wszystkiego dystansu.







Każdy ma w sobie cząstkę współczucia. Czasami po prostu mamy wrażenie, że ludzie są dobrzy, że tak na prawdę to tylko ich maski. Po prostu wstyd nam, że potrafimy ocenić tych, których nie znamy.






“Jeżeli mnie kochasz, przyjmiesz mnie oszpeconego, kalekiego, starego, chorego, pod warunkiem jednak, że będę sobą. Jeżeli mnie kochasz, pragniesz mnie, a nie tylko mojego odbicia. Jeżeli mnie kochasz... ”






Wieczór jest od tego by wspominać,
płakać, krzyczeć tak głośno, żeby słyszała tylko psychika.






Jeśli zapytasz co u mnie,
odpowiem, że wszystko w
porządku. Nie moja wina, że nie
umiesz odczytać ironii z oczu.







Bo tak to w życiu bywa, że ludzie przychodzą i odchodzą, mydląc oczy, że jesteśmy ważni, że nasze zdanie ma znaczenie, ze to, że tamto, że sramto, a potem pyk i ich nie ma.





Wspomnienia bolą, zabijają od środka. mimo, że na zewnątrz wydajemy się normalni, nikt nie wie, co przeżywamy wewnątrz. nikt nie jest w stanie nam pomóc, bo gdy tylko zostajemy sami, wszystko do nas wraca..






Pewnie dobrze znasz ten moment, kiedy oczy zaczynają powoli napełniać się łzami i po chwili mała niewinna, słona kropla wody spływa Ci po policzku, bo wiesz, że już nigdy nie odzyskasz tych straconych chwil.




Podziel się
oceń
6
1

Więcej na ten temat


Komentarze do wpisu

Skocz do dodawania komentarzy

Zapamiętaj Nick

Zapamiętaj Blog

Wstaw emotikona

Akceptuję regulamin i zobowiązuję się do przestrzegania jego postanowień.

wtorek, 27 czerwca 2017

Kalendarz

« czerwiec »
pn wt śr cz pt sb nd
   01020304
05060708091011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Archiwum

O moim bloogu

Na tym blogu będzie można znaleźć opisy, cytaty, wiersze, opowiadania, to będzie taki mały "dziennik"

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 6263

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl